Mike Tyson behoort tot de boksiconen, net als Mohamed Ali of Floyd Mayweather. Op 20-jarige leeftijd werd hij de jongste zwaargewichtkampioen ter wereld ! Hij won de titels van de WBC, WBA en IBF, sommige zelfs meermaals. Een blik op de buitengewone loopbaan van Iron Mike !
Mike Tyson : jeugd en eerste stappen in het boksen
Afkomst
Michael Gerard Tyson, zoon van Jimmy Kirkpatrick en Lorna Smith Tyson, werd geboren op 30 juni 1966 in New York. Toen hij twee jaar oud was, liet zijn vader het gezin in de steek : hem, zijn moeder, zijn broer en zijn zus. Lorna voedde haar drie kinderen daardoor alleen op, in armoede, en moest verhuizen naar Brownsville, een gevaarlijke wijk van Brooklyn.
Een moeilijke jeugd
Moeilijk te geloven, maar als kind was Mike Tyson klein van gestalte en introvert van aard. Hij werd daardoor vaak gepest en geïntimideerd. Om daar iets aan te doen, besloot Tyson te leren vechten op straat en sloot hij zich al snel aan bij een criminele bende, de « Jolly Stompers ». Op zijn 11de plunderde hij de kassa’s van winkels terwijl zijn handlangers het personeel en andere slachtoffers onder schot hielden. Die activiteiten bezorgden hem heel wat problemen met de politie. Op zijn 13de was hij immers al meer dan 30 keer opgepakt !
Mike Tyson ontdekt de edele kunst
Door dat gedrag werd hij overgeplaatst naar een heropvoedingsinstelling, de « Tryon school for boy », in het noorden van de staat New York, waar hij Bob Stewart leerde kennen. Bob was een amateurkampioen boksen en begeleider. Mike Tyson wilde dat Stewart hem leerde boksen, zodat hij zijn vuisten op de juiste manier zou gebruiken. Bob stemde uiteindelijk toe, op voorwaarde dat Mike uit de problemen bleef en zijn best deed op school. Ondanks zijn leermoeilijkheden leerde hij uiteindelijk goed lezen.
In 1980 rondde Tyson zijn leertijd bij Stewart af, die besloot hem voor te stellen aan de legendarische manager Constantine « Cus » D’Amato. Die stond bekend om zijn interesse voor veelbelovende boksers, die hij in zijn eigen huis kost en inwoning gaf. Hij nam heel wat bekende boksers onder zijn hoede, onder wie Jose Torres, Floyd Patterson enz.
D’Amato nam Tyson onder zijn vleugels en hun band leek eerder op die van een vader en zoon. Al snel zag hij in hem een veelbelovende bokser en stelde hij voor dat hij bleef om te leren en zwaargewichtkampioen te worden. Mike ging op dat voorstel in: na zijn vrijlating in september 1980 besloot hij te blijven. Hij was toen 14 jaar.
Een nieuw leven voor de toekomstige bokskampioen
D’Amato stelde een streng programma op voor de jonge bokser : overdag studeerde hij aan de school van Catskill, ’s avonds volgde hij zijn training. Tyson nam ook af en toe deel aan amateurgevechten. D’Amato wilde hem immers leren hoe hij zich in de ring moest gedragen tegenover oudere tegenstanders.
Mikes nieuwe leven duurde bijna 2 jaar. Maar in 1982 werd hij zwaar getroffen door het overlijden van verschillende naasten, onder wie zijn moeder, die aan kanker bezweek. Later vertelde hij aan journalisten dat het een heel pijnlijke ervaring was, omdat zijn moeder nooit de kans had gehad om trots op hem te zijn. Ze had alleen de kleine gangster gekend die stal en door de straten zwierf. Al hadden zijn emoties geen invloed op zijn carrière, het raakte hem diep. In diezelfde periode werd hij van school gestuurd wegens geweld. Tyson zette zijn studies daarom voort met privéleraren, naast zijn training voor de Olympische Spelen van 1984.
Mike verloor in de kwalificaties van Henry Tillman. Na die nederlaag besloot D’Amato dat het tijd was voor zijn leerling om prof te worden. Hij stippelde een plan uit om zijn beschermeling een wereldtitelgevecht in het zwaargewicht te bezorgen voor hij 21 jaar werd. Mike slaagde daar glansrijk in en nam het record over van Floyd Patterson.
Iron Mike : het begin van zijn profcarrière
Mike Tyson maakte zijn debuut als profbokser in Albany (New York). Op 6 maart 1985, op 18-jarige leeftijd, nam hij het op tegen Hector Mercedes. In één enkele ronde verpletterde hij hem !
Zijn snelheid, kracht en verdedigende vaardigheden boezemden zijn tegenstanders angst in, die vreesden voor zijn stoten. Hij had de uitzonderlijke gave om zijn tegenstanders in één ronde KO te slaan ! Dat leverde hem de bijnaam Iron Mike op.
Een nieuwe zware klap
Dat jaar stond vol successen, tot een nieuw drama hem trof : het overlijden van zijn coach, pleegvader en vertrouweling Cus D’Amato. D’Amato stierf op 4 november 1985 aan een longontsteking. Hoewel Tyson minder dan twee weken later weer in de ring stond – onder de hoede van Kevin Rooney – verklaarden zijn naasten dat hij nooit over dat verlies heen kwam en dat zijn agressieve gedrag daaruit voortkwam. Dat eerste gevecht – in Houston – werd opgedragen aan D’Amato. Tyson boekte er zijn dertiende knock-out.
Mike Tyson, onoverwinnelijk ?
Op 20-jarige leeftijd kon Mike pronken met een record van (22 – 0, 21 KO). Bovendien realiseerde hij op 22 november 1986 zijn doel om een gevecht van de WBS (World Boxing Association) te winnen. In dat gevecht stond hij tegenover Trevor Berbick, maar Iron Mike won op knock-out in de 2de ronde.
Op 20 jaar en 4 maanden verbrak Mike Tyson het record van Patterson en werd hij de jongste wereldkampioen zwaargewicht in de geschiedenis van het boksen.
Tyson zette zijn bliksemsnelle opmars voort door eerst zijn titel te verdedigen op 7 maart 1987 tegen James Smith. Daarna, op 1ste augustus van datzelfde jaar, veroverde hij de kroon van de IBF (International Boxing Federation) door Tony Tucker te verslaan. Zo werd hij dat jaar de eerste zwaargewichtbokser die drie grote gordels tegelijk bezat.
Een woelig privéleven
Het eerste huwelijk van Mike Tyson
Op 7 februari 1988 trouwde Tyson met tv-actrice Robin Givens. Vanaf dan begon zijn carrière te tanen. In de ring veranderde hij namelijk van strategie en vertrouwde hij voortaan alleen nog op de kracht van zijn slagen om zijn gevechten te beslissen. Hij liet zijn complexe aanvallende stijl en zijn opmerkelijke verdediging, die hem eerder naar de top hadden gebracht, varen. De bokser gaf zijn trainer Rooney de schuld van zijn mislukkingen en ontsloeg hem uiteindelijk midden 1988.
Dat jaar ging de bokser zwaar onderuit, zowel professioneel als in zijn persoonlijke leven en zijn relatie, nadat zijn vrouw hem beschuldigde van huiselijk geweld.
Terug in de spiraal van geweld
Datzelfde jaar sloot Tyson een samenwerking met bokspromotor Don King, in de hoop weer boven water te komen. Maar zijn steeds gewelddadiger gedrag bracht hem in aanvaring met het gerecht: hij werd beschuldigd van straatgevechten, een ongeval onder invloed van drugs, beledigingen, verkrachting enz.
Begin 1989 werd zijn scheiding van Robin Givens uitgesproken en stapte hij opnieuw de ring in om zijn wereldtitels te behouden. Hij won eerst van de Brit Frank Bruno op knock-out in de 5de ronde en vervolgens in de 1ste ronde van Carl « the truth » Williams.
Op 11 februari 1990 kwam er echter een einde aan de onoverwinnelijkheid van Mike Tyson in Japan, waar hij zijn gordels verloor tegen Buster Douglas. Voor het eerst in zijn carrière ging Mike knock-out, in de 10de ronde.
Die nederlaag raakte hem, maar uiteindelijk sloeg hij zijn oude rivaal Henry Tillman, olympisch goudenmedaillewinnaar, knock-out. Daarna ook Alex Stewart, al in de openingsronde.
In die vrij moeilijke periode won Mike enkele gevechten op indrukwekkende wijze, om uiteindelijk uit te komen bij zijn volgende confrontatie met de man die hem zijn titels moest afnemen : Evander Holyfield. Mike was echter gefaald tegen Buster Douglas. Daardoor nam Holyfield het op tegen Douglas en veroverde hij de zwaargewichttitel van 1990. Zo werd Holyfield de onbetwiste kampioen in het zwaargewicht.
Mike Tyson in de gevangenis
Daarna werd hij in 1992 voor 6 jaar opgesloten. Tijdens zijn straf bekeerde hij zich tot de islam en nam hij de naam Malik Abdul Aziz aan. Zijn vader overleed tijdens zijn eerste jaar in de gevangenis, maar de bokser vroeg niet om de begrafenis bij te wonen.
Drie jaar later, op 25 maart 1995, kwam hij vrij. Hij nam meteen de edele kunst weer op met een gevecht tegen Peter McNeeley in Las Vegas, dat hij in 89 seconden won ! Na die overwinning versloeg hij ook Buster Mathis Junior in de 3de ronde.
Het legendarische duel : Mike Tyson tegen Evander Holyfield
Na die moeilijke periode probeerde Tyson orde op zaken te stellen in zijn leven. Op 9 november 1996 nam Mike het opnieuw op tegen Holyfield om de zwaargewichttitel te heroveren. Tyson verloor echter op knock-out in de 11de ronde, terwijl hij als favoriet was gestart. Holyfield werd de tweede bokser in de geschiedenis die drie keer het zwaargewichtkampioenschap won.
Ter verdediging verklaarde Tyson dat hij het slachtoffer was geweest van verschillende illegale kopstoten van Holyfield. Hij beloofde wraak te nemen. Na die nederlaag trainde Mike intensief voor zijn revanchegevecht op 28 juni 1997.
Het duel werd uitgezonden via Pay-Per-View, dat zijn verkooprecord verbrijzelde (zo’n 2 miljoen kijkers), en beide boksers kregen een recordbedrag voor dit gevecht. Daardoor waren ze tot 2007 de twee best betaalde boksers in de geschiedenis van het profboksen !
De eerste twee rondes van dit gevecht zaten vol actie, tot groot plezier van het publiek. Maar in de 3de ronde zorgde een onverwachte actie van Mike voor een schok bij zijn fans. Hij beet in het oor van Holyfield, zo hard dat hij er een stuk afbeet… Een vernederende scène voor de bokswereld.
Het einde van de carrière van Mike Tyson?

Tyson verklaarde dat deze actie het antwoord was op de kopstoten die Holyfield hem in hun vorige gevecht had gegeven. De juryleden besloten Tyson echter te diskwalificeren. Erger nog: zijn bokslicentie werd ingetrokken en hij moest een boete van 3 miljoen dollar betalen.
Zonder boksen stond Mike Tyson zonder doelen of uitdagingen. De tegenslagen volgden elkaar opnieuw op, tussen nieuwe problemen met het gerecht en ongevallen door. Hij belandde in het ziekenhuis na een motorongeval. Resultaat : een doorboorde long en een gebroken rib.
Mike kreeg zijn licentie uiteindelijk terug in oktober 1998, al moest hij nog een effectieve gevangenisstraf van negen maanden uitzitten. Zijn echte comeback in de ring maakte hij in 2002 tegen de kampioen van de ZBC, IBO en IBF : Lennon Lewis. Na talrijke aanvaringen en bedreigingen tussen de twee boksers verloor Tyson dit gevecht uiteindelijk op knock-out. Het was het begin van het einde voor de carrière van de voormalige bokskampioen. Uiteindelijk kondigde Mike Tyson in 2005 zijn afscheid van de ring aan, na nog meer nederlagen in de 3 voorgaande jaren.
Wilt u leren boksen in Brussel? Ontdek onze club voor Engels boksen en bereik uw doelen! Of u nu profbokser wilt worden of gewoon weer in vorm wilt komen: onze bokslessen zijn er voor u. Word lid van NBS boxing of contacteer ons op +32 473 29 42 99 en geniet van een proefles!
